Kontrola czasu pracy kierowców za pomocą systemów monitoringu floty

Kontrola czasu pracy kierowców za pomocą systemów monitoringu floty pozwala firmom zadbać o zgodność z przepisami i bezpieczeństwo na drodze. Czas pracy kierowców zawodowych jest ściśle regulowany przez prawo, a jego właściwe monitorowanie pomaga uniknąć kar, zmniejszyć ryzyko wypadków i zoptymalizować planowanie tras.

W tym artykule wyjaśniamy, jak działa monitoring floty w kontekście rejestrowania aktywności kierowców, jakie obowiązują normy oraz jak tachografy cyfrowe wspierają codzienną pracę. Dowiesz się też, jak systemy telematyczne wspomagają analizę danych i planowanie zgodne z przepisami prawnymi.

Monitoring floty, jako narzędzie kontrolujące czas pracy kierowców

Kierowcy zawodowi zobowiązani się do przestrzegania dziennych, tygodniowych i dwutygodniowych norm czasu pracy oraz dbania o odpowiedni wypoczynek pomiędzy kolejnymi etapami swojej pracy.  Urządzeniami rejestrującymi czas pracy kierowców oraz przebytą przez nich drogę są tachografy cyfrowe. Rejestrują one czas aktywności kierowcy, w czterech trybach pracy: prowadzenia pojazdu, innej pracy, jak na przykład pomocy przy rozładunku, dyspozycyjności, czyli jazdy jako drugi kierowca i odpoczynku. Każdy z takich tachografów może być zintegrowany z systemami monitoringu floty, które skutecznie wspomagają pracę kierowcy oraz pozwalają mu na dokładną kontrolę swojego czasu pracy.

Poznaj Nowy Webfleet

Obowiązujące normy czasu pracy kierowców

W ciągu dnia kierowca nie może spędzić za kółkiem więcej niż 9 godzin. Czas ten kierowca może jednak wydłużyć do 10 godzin jazdy, jeśli wymaga tego zastana przez niego sytuacja. Warunkowo z takiego przedłużenia czasu pracy można skorzystać wyłącznie dwa razy w jednym tygodniu kalendarzowym. W ciągu tygodnia, kierowca nie może przekroczyć 56 godzin jazdy, zaś jeśli kierowca przebywa w trasie dwa tygodnie, łączny czas jazdy w tych dwóch tygodniach nie może przekroczyć 90 godzin. Prawo dokładnie opisuje również czas, jaki kierowca powinien poświęcić na odpoczynek. Kierowcy przysługują trzy rodzaje przerw w pracy. Pierwszą z nich jest przerwa 45 minutowa, przypadająca na każde 4,5 godziny jazdy. Ze względu na charakter swojej pracy, związany z czasem potrzebnym na rozładunki i załadunki, kierowca może podzielić sobie tę przerwę na dwie części trwające 15 i 30 minut (dokładanie w takiej kolejności).

Odpoczynek dobowy

Innym typem odpoczynku kierowców jest odpoczynek dobowy, dzielony na okres regularny i skrócony. Regularny dzienny okres odpoczynku to trwający 11 godzin okres, w którym kierowca dowolnie dysponuje swoim czasem. Skrócony dzienny okres odpoczynku polega na skróceniu przysługujących 11 godzin odpoczynku do 9 godzin. Zabiegu takiego kierowca może dokonać wyłącznie dwa razy między odpoczynkami tygodniowymi. Inną formą odebrania przez kierowcę odpoczynku w dwóch częściach jest  dzielony, dzienny okres odpoczynku. Kierowca może podzielić przysługujące mu 11 godzin odpoczynku na dwie części, z których pierwsza musi trwać min. 3 godziny, a druga minimum 9 godzin. Zgodnie z przepisami prawa, kierowca musi przestrzegać również tygodniowego czasu odpoczynku, który musi trwać nieprzerwanie minimum 45 godzin. Okres ten również może być skrócony  do minimum 24 godzin.

>>> Szukasz skutecznego narzędzia do monitoringu floty? Porozmawiajmy! To nic nie kosztuje. KLIKNIJ!

TomTom Telematics Polska sp. z o.o.
ul. Marcina Kasprzaka 2/8
01-211 Warszawa
Polska

tel: 22 346 00 00